– Od czasów liceum wiedziałem, że chcę związać swoją przyszłość z naukami ścisłymi. Duży wpływ miał na to mój tata, który zaszczepił we mnie ciekawość świata i techniczne spojrzenie na otaczającą rzeczywistość – mówi Mateusz Gołębiewski z Wydziału Fizyki i Astronomii.
Na wybór tej drogi wpłynęła również jego ówczesna nauczycielka fizyki, która – jak pamięta – w „rygorystycznym stylu” uświadomiła mu wartość tej dziedziny nauki.
– Z czasem bardzo to doceniłem. Szybko zorientowałem się też, że mam większe predyspozycje do pracy teoretycznej niż do klasycznej ścieżki inżynierskiej, dlatego naturalnym wyborem okazały się dla mnie studia z zakresu nauk fizycznych – wspomina.
Mateusz Gołębiewski niedawno obronił doktorat i jest obecnie adiunktem w Instytucie Spintroniki i Informacji Kwantowej. Specjalizuje się w magnonice – dziedzinie zajmującej się badaniem właściwości oraz potencjalnych zastosowań fal spinowych, czyli zaburzeń magnetyzacji w materiałach magnetycznych. W swoich badaniach koncentruje się na numerycznych symulacjach dynamiki fal spinowych w złożonych nanostrukturach, analizując ich potencjał jako nośnika informacji, który może okazać się bardziej wydajny niż rozwiązania oparte na obecnie dominujących architekturach wykorzystujących transport ładunku elektrycznego.
Jako stypendysta programu START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej docenia fakt, że już na etapie aplikacji miał możliwość wskazania tych badań ze swojego dorobku, które – jego zdaniem – najlepiej oddawały oryginalność i specyfikę jego pracy naukowej. Takie rozwiązania uważa za szczególnie cenne, ponieważ pozwalają one oceniać jakość badań, a nie wyłącznie ich wymiar ilościowy.
W jego opinii przy ocenie dorobku komisja konkursowa zwróciła uwagę przede wszystkim na dwa aspekty prowadzonych przez niego badań. Po pierwsze, magnonika obecnie bardzo dynamicznie się rozwija i jest obiecującą dziedziną badań. Po drugie, w swojej pracy dr Gołębiewski stara się przecierać nowe ścieżki także w jej obrębie, koncentrując się na złożonych, trójwymiarowych nanoarchitekturach.
– Jeszcze do niedawna były one praktycznie nieosiągalne ze względu na ograniczenia technologiczne w zakresie fabrykacji oraz wysokie wymagania obliczeniowe związane z ich symulacją. Dziś natomiast stają się realnym kierunkiem rozwoju, w który staram się wnieść swój wkład – w sposób oryginalny i we współpracy z czołowymi światowymi zespołami eksperymentalnymi – dodaje nasz rozmówca.
Zapytany o system finansowania badań w Polsce, dr Mateusz Gołębiewski podkreśla, że w dużej mierze zależy on od dziedziny badań oraz środowiska, w którym funkcjonuje młody naukowiec. Jako pracownik Zakładu Fizyki Nanostruktur szczególnie ceni fakt, że obok wysokiego poziomu badań promuje się tam aktywne pozyskiwanie środków finansowych. Jak zaznacza, ma to szczególne znaczenie dla młodych badaczy, stojących przed wyborem dalszej ścieżki kariery, gdyż daje im możliwość realizacji planów, rozwoju i realnego konkurowania na arenie międzynarodowej.
– Ważne dla mnie było również wsparcie, jakie otrzymałem od bardziej doświadczonych kolegów podczas przygotowywania wniosków grantowych i konkursowych. Bez tego zaplecza prawdopodobnie nie zdecydowałbym się na udział w wielu z nich, a w konsekwencji nie udałoby mi się zdobyć wyróżnień – dodaje.
Jego zdaniem młodzi naukowcy w Polsce mają dostęp do różnych form finansowania badań, jednak korzystanie z nich wymaga stosunkowo szybkiego wejścia w obieg publikacyjno-grantowy oraz – co najważniejsze – funkcjonowania w stymulującym środowisku ludzi otwartych na współpracę i rozwój.
Jak podkreśla dr Mateusz Gołębiewski, intensywne tempo pracy i wysokie wymagania nie pozostają bez wpływu na codzienne funkcjonowanie młodych badaczy.
– Praca naukowa jest specyficzna i – wbrew pozornej elastyczności czasu oraz (niekiedy) miejsca pracy – często stanowi duże wyzwanie w kontekście zachowania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Rzadko wychodzi się z pracy z poczuciem, że wszystko zostało w pełni domknięte, dlatego tak ważne jest wypracowanie własnego rytmu i umiejętność stawiania granic. Jednocześnie uważam, że początek kariery naukowej jest okresem, w którym warto zainwestować szczególnie dużo energii w rozwój. Intensywna praca na tym etapie zwykle procentuje w dalszej karierze, dlatego dla osób chcących zawodowo zajmować się nauką czas kształcenia w Szkole Doktorskiej powinien być okresem szczególnego zaangażowania.
Prywatnie Mateusz Gołębiewski pasjonuje się grą w szachy – to jego ulubiony sposób na „reset” głowy i chwilę zdrowej rywalizacji.
zob. też. Młodzi na Start