„Perła w koronie” – tak przed dwudziestu laty na łamach „Życia Uniwersyteckiego” nazwano Aulę UAM. Określenie pojawiło się w rozmowie z Jerzym Dudzińskim, kierownikiem Auli, który mówił o niej jako o miejscu wyjątkowym dla Uniwersytetu, dodającym „blasku i prestiżu wydarzeniom, które się w niej toczą”. Wśród przywołanych w rozmowie wydarzeń znalazł się również Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego.
Dwadzieścia lat później Aula przygotowuje się na jego XVII edycję. Kiedy 9 października rozpoczęły się przesłuchania, młodzi skrzypkowie ponownie stanęli na estradzie, z którą Konkurs związany jest od pierwszej poznańskiej edycji w 1952 roku.
Pierwszy Konkurs odbył się jednak w Warszawie. Zorganizowano go w 1935 roku z inicjatywy Adama Wieniawskiego, bratanka Henryka. Siedemnaście lat później drugą edycję zorganizowano już w Poznaniu, a jej główną sceną została Aula Uniwersytecka. Wybór tego miejsca nie był przypadkowy. W relacji opublikowanej w „Życiu Uniwersyteckim” przy okazji XIII Konkursu przypominano, że o związaniu wydarzenia z Poznaniem zdecydowały między innymi „piękno i walory akustyczne Auli UAM”. Od tamtej pory na jej estradzie występują kolejne pokolenia uczestników Konkursu.
Czterdzieści lat temu konkursowe przesłuchania w Auli śledził także Bartłomiej Nizioł, dziś przewodniczący jury XVII edycji. W 1986 roku, jako uczeń pierwszej klasy poznańskiego liceum muzycznego, przysłuchiwał się występom uczestników i – jak wspominał podczas konferencji prasowej – „skrycie marzyłem, że kiedyś może uda mi się stanąć ze skrzypcami na tej estradzie”. Pięć lat później marzenie się spełniło – jako uczestnik X Konkursu stanął na niej i wraz z Piotrem Pławnerem zdobył I nagrodę ex aequo.
O znaczeniu tej estrady dla kolejnych pokoleń skrzypków mówiła również Karolina Kaźmierczak, dyrektor Towarzystwa Wieniawskiego i Konkursu:
„Ta Aula jest już dla wielu uczestników kanoniczna – ta estrada. Nawet jeżeli w przyszłości powstanie jakaś nowa sala koncertowa, sala filharmonii, myślę, że wielu uczestników nadal będzie chciało wystąpić na tej estradzie, żeby iść w ślady swoich wielkich poprzedników”.
Historia Konkursu toczy się nie tylko na estradzie. Od początku towarzyszą mu również media. Już przesłuchania pierwszej edycji w 1935 roku transmitowało Polskie Radio, choć ich nagrania nie zachowały się. Najstarsze zachowane w radiowym archiwum nagrania konkursowe pochodzą z pierwszej poznańskiej edycji w 1952 roku. Dziś przekaz z Auli dociera do odbiorców także za pośrednictwem telewizji i Internetu. W realizację transmisji telewizyjnej zaangażowanych będzie ponad sto osób, a dwadzieścia kamer pozwoli widzom śledzić zarówno występy, jak i to, co dzieje się na konkursowym zapleczu.
W październiku na estradzie Auli stanie kolejne pokolenie skrzypków. Do XVII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego zakwalifikowano 50 uczestników spośród ponad 250 zgłoszeń z 36 krajów i czterech kontynentów. Przesłuchania rozpoczną się 9 października, a ostatni z czterech etapów Konkursu zakończy się 22 października. Laureatów poznamy po nocnych obradach jury z 22 na 23 października.
Konkurs zakończą koncerty laureatów – dwa w Poznaniu oraz ostatni, 25 października, w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Konkursowy finał będzie jednak dla nich początkiem dalszej drogi. Na laureatów czekają kolejne występy w Polsce i za granicą, a zdobywca I nagrody wyruszy w 2027 roku w międzynarodową trasę koncertową.
Dla młodych skrzypków będzie to „ta estrada” – miejsce, na którym przed nimi stawali ich wielcy poprzednicy. Dla wielu absolwentów UAM pozostanie „naszą Aulą” – miejscem, do którego wraca się pamięcią długo po opuszczeniu Uniwersytetu. W październiku te dwie historie po raz kolejny spotkają się pod jednym dachem.