Dr Pawłowska bada kości z megamiasta

Fotografia w nagłówku
Wykopaliska w Çatalhöyük / fot. Wikipedia
Wykopaliska w Çatalhöyük / fot. Wikipedia
Obraz

Dr Kamilla Pawłowska z Instytutu Geologii od 10 lat bada kości zwierząt pochodzące z neolitycznego stanowiska Çatalhöyük. Niedawno głośno było w świecie nauki o tym starożytnym megamieście - prof. Arkadiusz Marciniak z Instytutu Archeologii UAM wraz z międzynarodowym zespołem badawczym odkrył przyczyny jego upadku.

 

W Ankarze, na sesji poświęconej osiągnięciom badań archeologicznych dr Pawłowska mówiła o badaniach nad kośćmi zwierząt z Çatalhöyük w kontekście strategii codziennego utrzymania się mieszkańców w osadzie i wykorzystania przez nich środowiska naturalnego.

 

Megaodkrycie naszych archeologów w Turcji

 

Dr Pawłowska badała m.in. unikatową antropomorficzną figurkę z Çatalhöyük wykonaną z kości osła. Mieszkańcy osady zrobili na niej nacięcia w kształcie oka. Wzór tzw. „coffee-bean eyes” często występuje na archeologicznych artefaktach znajdowanych na Bliskim Wschodzie, żaden jednak z nich nie był zrobiony z kości.

 

Na sesji archeo-malakologicznej profesor Kamilla Apolinarska podsumowała m.in. badania izotopowe neolitycznych ozdób pochodzących z obszaru Kujaw, realizowanych w ramach grantu NCN „Biografie kulturowe ozdób z muszli w społeczeństwach okresu neolitu i wczesnej epoki brązu z terenu Polski i Europy Środkowej”, którego kierownikiem jest dr Aldona Kurzawska z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Poznaniu.

 

Wrześniową konferencję zorganizował ICAZ (International Council for Archaeozoology)- międzynarodowa organizacją zajmującą się promowaniem badań archeozoologicznych o najwyższych standardach naukowych i komunikacji międzynarodowej społeczności archeozoologów. Członkowie ICAZ liczą ponad 500 osób z 50 krajów na całym świecie i zajmują się obecnie analizą zróżnicowanych materiałów biokulturowych.

 

Nauka Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych